Podczas stosowania diety odchudzającej można spotkać się z ciągłymi wahaniami wagi, czyli z tzw. efektem jo-jo. Na początku się chudnie później znów tyje i ponownie chudnie i tak bez końca. Za każdym razem waga jest nieco większa niż wyjściowa. Podczas gdy decydujemy się na drakońska dietę tracimy wówczas tłuszcze, ale również i mięśnie. Różnica między komórkami tłuszczowymi a mięśniowymi polega na tym, że komórki tłuszczowe wchłaniają tłuszcz, dzięki czemu powiększają się, podczas gdy komórki mięśniowe przetwarzają tłuszcz na energię, dlatego przy utracie masy mięśniowej zmniejsza się zdolność do spalana tłuszczu. Podczas powrotu do normalnego jedzenia po kuracji odchudzającej nasz metabolizm tłuszczowy jest spowolniony i mniej wydajny z powodu utraconej tkanki mięśniowej. Dlatego organizm ma trudne zadanie borykając się ze zwiększoną ilością przyjmowanych kalorii, co w efekcie prowadzi do ponownego przybierania na wadze. Problem ten powtarza się, gdy próbujemy ponownie się odchudzać.

Czy owe częste zmiany masy ciała mają wpływ na nasze zdrowie?

Badania przeprowadzone w amerykańskim miasteczku Framingham wykazały, iż wahania masy ciała zarówno kobiet jak i u mężczyzn wpływają na wzrost umieralności oraz na zachorowalność umieralność powodu choroby wieńcowej serca.
W badaniu MRFIT ( Multiple Risk Factor Intervention Trial) wykazano, że efekt jo-jo zwiększa ryzyko choroby wieńcowej serca. Obserwacje dotyczyły zarówno osób palących jak i niepalących. Podobne wyniki osiągnięto w badaniu Western Electric Study, podczas którego obserwowano przez 25 lat około 2000 mężczyzn. Do badań zakwalifikowano tych, którzy w 1957 roku mieli 45-56 lat. Osoby te zostały podzielone na trzy grupy:
- pierwsza to ci, których zmiana masy ciała w ciągu 5 lat wyniosła 10%,
-druga grupa to osoby, które stopniowo tyły,
- trzecia grupa to mężczyźni, u których wahania wagi wyniosły poniżej 5% i uznano, że mieli oni stabilną masę ciała.

Z obserwacji wynikło, że umieralność powodu choroby wieńcowej serca w ciągu 25 lat obserwacji wyniosła:
- w pierwszej grupie 25%
-w drugiej grupie 15%
- w grupie trzeciej 14%.

Natomiast powodu raka umieralność wyniosła:
- w pierwszej grupie 7,1%
-w grupie drugiej 13,5%
- w grupie trzeciej 5,6%.

Obserwacje wykazały, że wahania masy ciała zwiększają ryzyko choroby wieńcowej serca natomiast nieznaczny wpływ mają na zachorowalność na nowotwory. Jednak stały wzrost wagi ciała nasila się ryzyko powstania raka, natomiast mniejszą rolę matu efekt jo-jo.

Częste zmiany masy ciała, czyli efekt jo-jo należy rozpatrywać w aspekcie zdrowotnym. Zwiększone spożycie tłuszczów zwierzęcych oraz powstanie otyłości, szczególnie brzusznej ma znaczenie dla rozwoju zaburzeń przemiany materii, które powodują wzrost liczby zgonów.

Efektem jo-jo zagrożone są osoby:
-z rodzin, w których wystąpiła otyłość,
- stosujące niewłaściwą metodę odchudzania.

Efektowi jo-jo można zapobiec II etapach.
I etap to właściwe odchudzanie polegające na stosowaniu wyłącznie racjonalnej diety, która opracowana została na podstawie naukowych przesłanek oraz na chudnięciu od 0,5 do1 kg tygodniowo.

W Ii etapie należy utrzymać wagę. Musimy ograniczyć spożycie o około 400 kcal w stosunku do zapotrzebowania energetycznego. Należy pamiętać o aktywności ruchowej oraz o nie jedzeniu przekąsek. Zabronione jest również stosowanie głodówek oraz diet jednoskładnikowych.

To zabieg przede wszystkim dla osób, którym dokucza cellulit. Jest to masaż wykonywany głowicą zasysającą i jednocześnie precyzyjnie masującą ciało. Klientka musi mieć na sobie specjalny kombinezon, umożliwiający głowicy skuteczną pracę. Każdy fragment skóry zostaje dość energicznie poruszony, dzięki czemu do komórek dociera więcej tlenu i substancji odżywczych, a odprowadzane są z nich zalegające produkty przemiany materii.
Cena jednego zabiegu: ok. 150 zł + kombinezon 110 zł.

Zobacz również forum rowerowe.

Schorzenie to należy odróżnić od zaburzeń związanych z objadaniem się. Chorzy na bulimię, choć zdają sobie sprawę z utraty kontroli nad własnym zachowaniem związanym z odżywianiem się, przejadają się bardzo często, a następnie stosują sposoby kontrolowania wagi ciała, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia.

Jest to choroba o podłożu psychicznym, a chorzy na nią zwykle czują się głodni nawet bezpośrednio po jedzeniu. Czasami po wymiotach odczuwają tak wielką ulgę, że przejadają się po to by ponownie je wywołać. Większość pacjentów dotkniętych bulimią to kobiety. Dzielą one dni na “dobre”, gdy nie odczuwają przymusu objadania się, i “złe” kiedy nie mogą powstrzymać łaknienia. Są świadome tego, że niepokój, nuda, stres i uczucie przykrości mogą wyzwalać okresy obżarstwa.

Bulimia bardzo często dotyka osoby, które nie akceptują swojego wyglądu, wagi, nie czują się dobrze w swoim ciele i pragną za wszelką cenę polepszyć swoje samopoczucie. Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, pracującego nad uściśleniem kryteriów rozpoznawania bulimii, występuje ona od 4 do 6 razy częściej niż anoreksja.

Przyczyny bulimii

- brak bliskiej osoby, z czym chory nie potrafi sobie poradzić
- brak samoakceptacji
- konflikty rodzinne
- zaburzenia mechanizmów samoregulacji i samokontroli
- uszkodzenie ośrodka sytości w mózgu
- emocjonalne zaniedbanie dziecka w dzieciństwie
- brak akceptacji przez grupę rówieśniczą (wiążący się często ze zmianą środowiska)

Więcej informacji znajdziesz na dietetyka.

Dobowe zapotrzebowanie organizmu na energię jest determinowane przez spoczynkową przemianę materii, termogenezę indukowaną pożywieniem oraz energię zużytą na wysiłek fizyczny. Dzienny deficyt energetyczny w stosunku do zapotrzebowania przy stosowaniu diet niskokalorycznych powinien wynosić od 500 do 1000 kcal, co powoduje średnio ubytek masy ciała od 0,5-1 kg w ciągu tygodnia. Oprócz redukcji masy ciała dieta ubogoenergetyczna ma na celu normalizację wskaźników lipidowych i węglowodanowych oraz zapobieganie powikłaniom otyłości. Dieta niskokaloryczna powinna też zapewnić utrzymanie zmniejszonej masy ciała tak, aby nie doprowadzić do ponownego zwiększenia masy ciała. Dieta ubogoenergetyczna powinna również sprzyjać powstawaniu uczucia sytości. Wybór diety niskoenergetycznej powinien być uzależniony od wieku, płci, aktywności fizycznej, współistnienia chorób i metod ich leczenia oraz zwyczajów żywieniowych pacjenta. Redukcja energii w diecie powinna zachodzić przede wszystkim kosztem zmniejszenia spożycia tłuszczów i węglowodanów łatwoprzyswajalnych.

Dodatni bilans energetyczny będący główną przyczyną rozwoju otyłości jest ściśle powiązany z niskim spożyciem błonnika pokarmowego, dlatego tak ważne jest, aby podczas stosowania diety niskoenergetycznej przez osoby z nadmierną masą ciała zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią podaż błonnika pokarmowego. Błonnik pokarmowy stanowią nieskrobiowe polisacharydy ścian komórkowych roślin oraz lignina, nie będąca węglowodanem. Błonnik pokarmowy jest niezbędny m.in. do utrzymania prawidłowej funkcji przewodu pokarmowego. Błonnik pokarmowy można podzielić na składniki rozpuszczalne i nierozpuszczalne w wodzie. Do składników nierozpuszczalnych w wodzie należą: celuloza, hemicelulozy ekstrahowane z roztworów kwaśnych i lignina. Do błonnika rozpuszczalnego w wodzie zalicza się: pektynę, hemicelulozy obojętne, gumy, śluzy oraz polisacharydy obojętne. Błonnik pokarmowy wywiera znaczny wpływ na procesy trawienia i wchłaniania w przewodzie pokarmowym człowieka. Pożywienie bogate w błonnik wymaga dokładnego rozdrobnienia, a produkowana wtedy ślina śluzowa wydzielana podczas gryzienia zawiera mucynę ułatwiającą formowanie kęsa i połykanie. Alfa-amylaza występująca w ślinie bierze natomiast udział w trawieniu skrobi.

Dieta bogata w błonnik pokarmowy zmniejsza ilość pobieranej energii. Uważa się, że ściana komórek roślinnych utrudnia kontakt składników odżywczych z enzymami trawiennymi w jelicie człowieka. Błonnik pokarmowy wpływa także na opóźnianie opróżniania żołądka z pożywienia oraz zwiększa objętość treści pokarmowej w jelicie cienkim dzięki czemu daje uczucie sytości.

Frakcja błonnika pokarmowego nierozpuszczalnego w wodzie przyspiesza pasaż jelitowy, zwiększa objętość stolca i zwalnia hydrolizę skrobi. Natomiast błonnik rozpuszczalny w wodzie dzięki dużemu powinowactwu do wody i łatwości tworzenia struktur żelowych opóźnia pasaż jelitowy, utrudniając trawienie i zmniejszając wchłanianie składników odżywczych, zwiększając także wydalanie ich z kałem.

Błonnik pokarmowy wpływa także na funkcje jelita grubego. Masa i konsystencja stolca zależą od zdolności wiązania wody przez strukturę błonnika oraz od podatności jego składników na rozkład bakteryjny. Bakterie w jelicie grubym takie jak: Escherichia coli, Aerobacter aerogenes i Lactobacillus bifidus rozkładają błonnik pokarmowy w wyniku procesów fermentacji do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (masłowy, propionowy i octowy) i gazów (metan, wodór, dwutlenek węgla). Wysokie spożycie błonnika z dietą (powyżej 30g na dobę) powoduje nie tylko wzrost masy wydalanego stolca, ale także wzrost stężenia krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w jelicie grubym, które ułatwiają wydalanie mas kałowych. Błonnik pokarmowy wpływa także na wchłanianie węglowodanów i tłuszczy. Dieta bogata we frakcję rozpuszczalną błonnika pokarmowego powoduje obniżenie glikemii poposiłkowej, co wynika z opóźnionego wchłaniania glukozy z pożywienia. Błonnik wiąże w świetle jelita sole kwasów żółciowych i przyczynia się do zmniejszonego trawienia i wchłaniania tłuszczu w przewodzie pokarmowym prowadząc do wzrostu jego wydalania. Błonnik pokarmowy zmniejsza wchłanianie cholesterolu oraz soli kwasów żółciowych z pożywienia, a jego składniki rozpuszczalne w wodzie opóźniają transport cholesterolu i triglicerydów pokarmowych do limfy.

Dieta ubogoenergetyczna, której celem jest redukcja masy ciała, a brak jest wskazań do jednoczesnego stosowania diety łatwostrawnej, powinna zawierać znaczne ilości błonnika pokarmowego co oznacza, że optymalna ilość tego składnika w diecie powinna wynosić 20-25 g/dobę.Przy wysokim spożyciu błonnika pokarmowego należy jednocześnie zwiększyć ilość płynów, przyjmując nie mniej niż 2 litry wody dziennie, żeby utrzymać odpowiednią konsystencję stolca. Poleca się dostarczanie wraz z dietą, co najmniej pół kilograma warzyw dziennie i stosowanie, jak najmniej przetworzonych produktów zbożowych takich jak pieczywo z mąki z pełnego przemiału, kasze szczególnie gruboziarniste, płatki i otręby zbożowe. Preferowane jest spożywanie produktów węglowodanowych o niskim indeksie glikemicznym. Produkty o wysokim indeksie glikemicznym m.in. słodycze, białe pieczywo, ziemniaki, napoje słodzone cukrem, niektóre owoce takie jak banany i winogrona oraz suszone zawierają węglowodany, które powodują szybkie i znaczne podwyższenie stężenia glukozy we krwi. Produkty o niskim indeksie glikemicznym takie jak produkty zbożowe pełnoziarniste, świeże warzywa, owoce klimatu umiarkowanego, warzywa strączkowe, bogate w błonnik pokarmowy, pozwalają na lepsze utrzymanie poziomu glukozy we krwi, zmniejszają hiperinsulinemię i wahania glikemii u osób otyłych.

Najczęstszą przyczyną otyłości jest nadmierne spożycie energii przy niedostatecznym jej wydatkowaniu, przy czym mówi się tutaj o konsumpcji żywności wysoko oczyszczonej, ubogiej we włókno roślinne, bogatej w tłuszcze (głównie nasycone kwasy tłuszczowe) i cukry proste. Dodatni bilans energetyczny jest więc ściśle powiązany z niskim spożyciem błonnika pokarmowego.

Zobacz również Dieta rozdzielna.

Zespołowi lekarzy pod przewodnictwem prof. Jerzego Sadowskiego z Kliniki Chirurgii Serca, Naczyń i Transplantologii Collegium Medicum Uniwersystetu Jagiellońskiego udało się wszczepić zastawkę serca przez skórę pacjenta. Jest to niewątpliwy przełom w kardiochirurgii, nie trzeba było otwierać klatki piersiowej a wszystko odbyło się na bijącym i aktywnym sercu pacjentki. Pozwoli to na ratowanie osób starszych dla których operacja otwarcia klatki piersiowej jest zbyt niebezpieczna.

Step daje ogromne korzyści dla układu sercowo-naczyniowego, spala kalorie i jest doskonałym ćwiczeniem na poprawienie kondycji. Większość zestawów ćwiczeń skonstruowana jest w taki sposób, aby utrzymywać tętno na pewnym poziomie. W taki sposób spalisz zbędne kalorie co jest niezbędne dla odchudzania. Możesz dodać cały szereg dodatkowych akcesoriów, które umożliwią ci jeszcze szybsze spalanie tłuszczu i bardziej efektywne chudnięcie.

Jeżeli chcesz urozmaicić trening i sprawić, że ćwiczenia na stepie będą bardziej uniwersalne zainwestuj w dodatkowe wyposażenie. Do takich przedmiotów należą ciężarki, pozwolą one skoncentrować się na wybranych mięśniach ciała podczas wykonywania zwyczajnego treningu na stepie. Jaki jest więc podstawowy sprzęt, który przyda się do ćwiczeń na stepie w jaki warto zainwestować? Przede wszystkim ciężarki do ręki aby rozwijać mięśnie ramion podczas ćwiczeń. Zacznij od lżejszych aby z biegiem czasu podnosić coraz cięższe. Obciążniki na kostki do nóg sprawią, że będziesz podnosić trudność i wkładać więcej wysiłku w ćwiczenia. Idealnie wyrzeźbiona sylwetka i smukłe ciało jest w zasięgu twej ręki!

• Zaczynaj trening rozpoczynając od mięsni dolnych brzucha, gdyż są one zazwyczaj słabsze od pozostałych. Pomiędzy seriami stosujemy przerwy około 1 minuty, natomiast między ćwiczeniami ok. 2 minut.
• Przeznacz odpowiednią ilość czasu na ich regenerację, odpoczynek jest równie ważny jak trening, wystarczy gdy będą trenowane 2 razy w tygodniu.
• Wykonuj każde powtórzenie powoli, eliminując zamach.
• W fazie skurczu mięśnia wykonuj wydech, wytrzymaj w punkcie szczytowym.
• Po zakończeniu treningu każdorazowo rozciągaj mięsnie brzucha.